Ek en Ultra Violet in haar Hillbrow-woonstel

PIET ROOS skryf: In Die Vaderland se dae had ons baie interessante dinge beleef, in die dae toe Hillbrow nog Hillbrow was en mens snags daar kon rondsluip sonder vrese. Toe het wille katte daar rondgeloop..

Dit was die tyd van Glenda Kemp met die slangetjie, Oupa. En die man-nou-meisie, Paula. En Athens by Night en artistieke vertonings wat in donker plekke gehou is. En die kat van die aand was natuurlik Ultra

An injection a day keep the diplomats away

SUZELLE FOURIE se laaste aflewering van haar ervarings as onderwyseres in landelike China. Dit bestaan uit uittreksels uit briewe aan familie en vriende in Suid-Afrika.

21 October 2004: All very quiet up here on the north-western front. I'm living a fairly indolent existence with

Bisarre liefde tussen Jooste en De Klerk

Hoe gebeur dit dat twee mense wat mekaar op 'n bisarre manier liefgehad het – Marius Jooste en Willem de Klerk – mekaar uiteindelik in woede totaal wil vernietig? Dit is die vraag wat in die verhouding tussen persbaas en koerantredakteur voorop staan.

”My sekuriteit en posisie is weg. My status en aansien het ek behou. Ons sal maar sien hoe dinge ontwikkel – ek slinger tussen hoop en pessimisme,” het Willem de Klerk op 29 Augustus 1982 geskryf toe hy finaal uit Perskor en Die Transvaler gestap het.

Bloedrivier-vinger toe Neil se Waterloo

MAARTEN ROOS, eertydse Transvaler-subredakteur en deesade hoof-hersiener by Sake24, skryf: Na aanleiding van die verskillende vertellinge oor Neil Steyn, wat die heimweë maar dik laat loop, is hier een van ‘n 'n bogsnuiter wat Neil wel laat weghardloop het.

In Januarie1988, nadat Blaar Grobbelaar ons ontval het, het ek in Transvaler in Pretoria se nagkantoor gewerk. Johan de Beer was ons

Opgeruimde Jaap was een van die beste

THYS HUMAN skryf: Daardie foto wat K’rant van Jaap Swanepoel geplaas het, is sprekend van hoe hy was – altyd opgeruimd en opgewek, altyd met 'n glimlag en 'n grappie.

Kan nie onthou dat ek hom ooit bedruk en beswaard gesien het nie – nie eens as ons perde verloor het nie. Ja, hy het – soos ek – daarvan gehou om af en toe 'n rand of twee op 'n perd te sit, maar ons was nie wilde, onbeteulde dobbelaars nie. Ons het bv. gou agtergekom dat die Engelse spreekwoord "where there's a tip, there's a tap" baie waar is.

Van die Sans tot die Colosseum tot Berchtesgaden…

ANDRIES BOTHA skryf: Van die Perskor-gebou in Aucklandpark tot die agttiende verdieping van Sandton City vanwaar ’n mens die Voortrekker-monument op ’n helder dag kan sien.

Dis die omgewingsverandering wat ek ervaar het toe ek in 1976 as assistant-redakteur van Die Vaderland na die Vryheidstigting Suider-Afrika verhuis het. Alles goed en wel en wonderlik, maar niks in Sandton

Poetse moes groentjies nederig hou

PHILIP DEETLEFS skryf: Toe ons in die vroeë jare sewentig by Die Transvaler begin werk het, was daar ‘n soort van ‘n ontgroeningsproses vir jong nuwelinge op die redaksie om hulle meer tuis te laat voel en veral nederig te hou.

Van die poetse wat die ouer manne jou mee gevang het, kan ek nog goed onthou. Hou in gedagte hoe ‘n jong verslaggewer oorgeloop het van geesdrif

Met my paspoort in sy sak beduie hy ons moet saam polisie toe

SUZELLE FOURIE  skryf verder oor haar ervarings as onderwyseres in landelike China. Sy gebruik uittreksels uit briewe aan familie en vriende in Suid-Afrika om haar verhaal te vertel. Volgende week verskyn haar laaste aflewering.

5 Augustus 2004: Voort met die reis deur Xinjiang...

Jooste is nie ’n god nie

“U is sterk, maar u is nie ’n god nie, en daarom is ek nie bang nie,” het Willem de Klerk in ’n brief aan Marius Jooste geskryf. Dit was tekenend van die verhouding wat daar tussen die twee sterk persoonlikhede was wat ook tot De Klerk se einde as hoofredakteur van Die Transvaler en mede-besturende direkteur van Perskor gelei het.

Met 'n stomp knipmes is my das kort onder my keel afgesny

PIET ROOS skryf: Ek het op 1 Maart 1973 by Die Vaderland begin werk in Aucklandpark, Johannesburg Dit was asemrowende werk, die lekkerste in die wêreld.

Daardie jaar het ek en Kobie Breedt, Gert Coetzee en Johan Papendorf in Kesselstraat 'n huis gedeel en dit was gek! Ons het almal algemene nuus gedek en geleer skryf. Frans du Toit het my 'n kans gegee, nadat ek die

Neil vat nog ’n snuiter vas

Piet Ebersöhn skryf: Johan van Wyk se dikbek-hoekiesittery laat my toe dink aan hoe Neil Steyn ’n ander rammetjie-uitnek snuiter vasgevat het in die dae toe ek saam met met hom vir Perskor se Pretoriase weekblad, Metro, sport geskryf het.

Dit was in die nagloed van van 1995 se rugby-wêreldbekersege. Ruben Kruger is pas as rugbyspeler van die jaar gekies. Mike Atherton se Engelse

Legende Jaap se seun in Londen wil oor sy pa weet

WESSEL OOSTHUIZEN, een van die land se mees ervare en gerekende fotojoernaliste, het so 'n bietjie in sy geheue rondgekrap en met die volgende vorendag gekom: Iewers in 1974 land die rugbylegende Willie John McBride en sy Britse Leeus vroeg een oggend op die destyde Lughawe Jan Smuts.

Die inleidingsparagraaf van ‘n berig in Die Vaderland deur oud-

5 000 besoekers en ons stoom voort

JAPIE BOSCH skryf: K’rant het verlede Vrydag sy 5 000e besoeker opgelewer sedert amptelik telling op 28 Mei 2012 begin hou is. Gesamentlik het hulle meer as 17 000 verskillende plekke op die joernaal besoek.  Boonop verskyn ons 250e storie vandag.

Eintlik is die syfers ‘n paar honderd meer, want die joernaal het op 1 Mei 2012 ‘n aanvang geneem, maar ons ag die eerste vier weke as kindertreë.

Daar is seuns van vyftien, sestien jaar met grys hare in my klas

SUZELLE FOURIE  vertel verder oor haar ervarings as onderwyseres in landelike China. Sy gebruik uittreksels uit briewe aan familie en vriende in Suid-Afrika om haar verhaal te vertel. Hierna volg nog twee aflewerings.

 2 Julie 2004: Die woord “hitte” het ’n nuwe dimensie

Willem de Klerk se eerste treë as redakteur

Terwyl Willem de Klerk nog die aanbod om hoofredakteur van Die Transvaler te word, oorweeg het, “het mnr Marius Jooste my laat roep en voor ek nog amptelik ja gesê het, is daar foto’s geneem, die redaksie saamgeroep, drankies geskink en is dit aangekondig dat ek die nuwe hoofredakteur is. Die redaksie was geskok, want dit was soos ’n slag uit die bloue hemel.”

Dit moes seker vir die akademikus ’n reusesprong gewees het toe hy op 1 Julie 1973 “met ’n geklap van vlerke” as hoofredakteur van Die Transvaler ingeval het.

Hoffie Hoffeldt oorlede

WILLIE BUYS skryf: Hoffie (Johannes) Hoffeldt, oud-hoofstroomjoernalis wat eens vir die Pretoriase middagblad, Hoofstad, en die oggendkoerant, Beeld, gewerk het, het is onlangs aan ‘n hartaanval in sy huis in Heidelberg, Gauteng, dood.

Wolfram Zwecker skryf in Beeld Hoffie was die afglope drie jaar werksaam by die Nigel Rekord. Hy was een van die laaste redakteurs van South Africa Today, wat deur die destydse Buro vir Inligting uitgegee is. Lambert Smith, wat jare lank as fotograaf die land, Afrika en Europa saam met hom deurkruis het, het hom as "‘n goeie mens" beskryf". Hy kon met enigiemand oor die weg kom", het hy gesê. Hoffeldt het ook lank vir die Buro van Standaarde gewerk.

Moenie K’rant met jul lekkerhede snoep nie

Piet Ebersöhn skryf: Ek wonder soms of dit net ek is wat so ’n norring lekkerhede in my koerantdae ervaar het en of dit net ek is wat so voorbarig is om daardie oomblikke met K’rant-lesers te deel, maar nouliks verskyn ’n storie of dit laat my gedagtes langs ver paaie dwaal en loop iewers ’n goue herinnering raak. Dat die eerste moontlikheid waar is, kan ek nie werklik glo nie, maar hoekom vertel julle ander dan nie ook van julle s’n nie. As die tweede moontlikheid reg is, moet ek seker my snater hou voor Frik van der

‘Blote naïwiteit en tonne geesdrif’ bou tydskrifsukses

JANNIE HERBST, gewese fotograaf van Die Transvaler en later suksesvolle uitgewer van die treffer-motortydskrifte Wiel en toe Leisure Wheels, skryf: Ek glo alle mense, wanneer hulle gevestig is in hul weë, vra hulself die vraag af: “Nou hoe het ek hier gekom? Kon ek beter gevaar het?”

En as ek so terugkyk na die geskiedenis van my wandelinge is dit onbetwisbaar dat Die Transvaler ’n baie groot rol in die bepaling van my
toekoms gespeel het. Nie alleen omdat ek baie daar geleer het nie, maar ook weens toeval.

”Hoe het dit gekom dat jy Wiel begin het?” Dit is een van die vrae wat nogal baie aan my gestel is toe die tydskrif nog bestaan het. Die antwoord is nogal lank, maar interessant, want ek kan eerlik sê dat alles begin het toe ek as Transvaler-fotograaf ‘n vriendskap begin het met misdaadverslaggewer, Piet Roodt.

Jasper se mannekoor vaar puik

JASPER SCHELLINGERHOUT, oud-redaksielid van Die Vaderland is lid van die George-mannekoor, wat onlangs in ’n landwye koorwedstryd gepresteer het. Die koor het in Augustus deurgedring na die eindronde van die ATKV se jaarlikse Animato-Nasionale Koorwedstryd wat pas in Parow, Kaapstad beslis is.

Hulle was tweede in die afdeling vir volwassenes en het ‘n goue medalje

Rooi Rus fnuik Jakkie se ‘scoop’

JAKKIE GROENEWALD skryf: Na aanleiding van Joe van Buuren se storie oor David Protter en die Foxstraat-beleg onthou ek die volgende: Ek was in daardie stadium ’n hooggeregshof-verslaggewer vir Beeld. Ek en ’n paar ander verslaggewers het oor middagete van die gedoente in Foxstraat gehoor en soontoe gehol.

Daar aangekom, het ons ons ook maar dun gemaak terwyl die skote klap.