CHARL THOM skryf: So oor die jare het ek die voorreg gehad om met heelparty koerantmense saam te werk wat oor ‘n vinnige en baie skerp humorsin beskik het.
'n Nuusredakteur, so word verklaar, moet sy personeel ken - as 't ware één wees met hulle. Nou ja, soos dit 'n goeie nuusredakteur betaam, sien, het Tom Buys, die groot nuuskokkedoor van Die Vaderland, bewyse gelewer dat hy nie agter in die ry wil staan as hy sy personeel wil ken nie, is berig in
EVERT VAN NIEKERK, die destydse motorredakteur van die Die Vaderland, is in 1970 as Motorskrywer van die Jaar aangewys. Die Vereniging van Motorskrywers het hom uit 61 inskrywings die beste geag.
PIET EBERSÓHN skryf: DIE LANDSTEM is in 1950 deur die legendariese koerantman Piet Beukes op die been gebring en is in 1967 deur Dagbreektrust gekoop om so in die stal van die latere Perskor te beland.
PIET ROODT skryf: Terwyl ek Willie Buys se herinneringe oor Rika van Graan lees, toe onthou ek van die storie van die tande.
WILMA DEETLEFS skryf: In reaksie op Philip Deetlefs en Willie Buys se motorfiets-ervaring op die tuinroete en verder suid (lees hier), moet ek darem ook ‘n eiertjie lê. Ek was mos darem een van die passasiers.
Net so tuis voor die mikrofoon as voor die rol- prentkameras. Dit is Pieter Hauptfleisch, 'n man van vele bekwaamhede -- veteraan-akteur, radiopersoonlikheid van faam, verhoogster en ook vertaler, setter en proefleser by die APB in Aucklandpark. 
Om in 25 rolprente te speel, talle radioverhale en dramas, elke nou en
FRANS ESTERHUYSE, gewese spotprentkunstenaar van Oggendblad, Hoofstad, Die Transvaler en Die Vaderland, skryf: Ek stap in die gang af. Elke koerant het ‘n gang waarin jy moet stap. Dis hoe koerante werk. Tikmasjiene kletter links en regs en fotograwe skarrel heen en weer. Die nuusredakteur skree uit die nuuskantoor. Dis hoe koerante werk!
Oudkollega Leoni Benghiat (regs) het K’rant laat weet dat nog ‘n gewese Vaderlandkollega,
PIET ROOS skryf na aanleiding van Willie Buys se huldeblyk aan sy broer Tom: Aai Willie, ek en Marieta is getroud op 27 Julie 1974 en is toe ‘n maand lank Europa toe vir die wittebrood. Toe ons terugkom, was Tom in die Princess-verpleeginrigting, 'n private hospitaal in Hillbrow. Ons was by sy hospitaalbed en ons kon nie glo wat ons sien nie.
K’rant het HANS LOMBARD, gewese joernalis van Die Transvaler, Die Vaderland en SA Financial Gazette gevra om van sy veelbewoë loopbaan te vertel. Hans skryf: Hoe het ek by Die Vaderland beland, vra iemand my onlangs.
HERMAN LE ROUX, gewese sportredakteur van Die Volksblad en Beeld, skryf: Kyk na John du Toit se blomkoolore, waarna Peet Simonis in ‘n vroeër artikel oor hom so treffend verwys (lees hier), en jy besef hier is ‘n man wat baie stampe en stote op die rugbyveld verduur het. Skud blad met hom en jy weet daardie hande is ook dié van ‘n boer wat kan draad span en trekkers herstel.
FRIK VAN DER WALT, gewese nagredakteur van Die Transvaler, skryf: Die Vaderland se nuusredakteur in my beginnerdae daar, Sarel van der Walt, was ‘n deurwinterde joernalis met ‘n landwye netwerk kontakte.
 |
| Helena Koen |
Oor ‘n koppie koffie is daar dikwels dik stukke in Perskor se kantien in Aucklandpark, Johannesburg, gesels. Die middagetes het ook vir menige werknemers ekstra vetjies besorg.
Dinsdag, 2 Junie 1970, was 'n belangrike datum in die geskiedenis van die Afrikaanse Pers (1962) Bpk., want dit is die dag toe die eerste Afrikaanse Joernalisteskool geopen is. Agt voornemende joernaliste het vir ses maande onder die hande van Oom Hermie Hendriks (links) deurgeloop. Hieronder is drie stories wat in Hanekraaie van destyds verskyn het.
Die joernalisteskool se netjiese lesinglokaal is op die terrein van die Stag-gebou in Aucklandpark geleë en die minste wat 'n mens kan sê, is dat dit 'n professionele indruk wek, soos op die foto ook gesien kan word. In die middel staan mnr. Hermie Hendriks, hoof van die skool.
WILLIE BUYS skryf: Een van die eienaardigste berigte wat ek in my lang loopbaan van bykans 40 jaar as joernalis gedoen het, het gehandel oor een van die vier berugste gifmoordenaresse in die Suid-Afrikaanse misdaadgeskiedenis. Dit is ‘n berig oor ‘n angsbevange vrou in die skadu van die galg wat op die mees bisarre manier probeer het om die doodstraf vry te spring deur verwagtend te raak.
BIENKIE WESSELS was al gevestig in die joernalistiek toe die meeste van ons lesers nog op die skoolbanke was. In Perskorhaan van Maart 1973 vertel sy hoe die vrou vastrapplek gekry in hierdie beroep wat op ‘n tyd net vir mans beskore was.
PIET EBERSöHN skryf: Wie het geweet wyle André Pienaar, gewese Perskorjoernalis en TV-man, was ook ‘n bekroonde fotograaf?
PIET EBERSÖHN skryf: SKRYF! sê Willie Buys, toe ek my mond verby praat. Maar dit het niks met die koerant uit te waai nie, protesteer ek. Skryf! sê Willie, as dit nie vir jou koerantervaring was nie, sou dit nie op jou pad gekom het nie. Vervlakste koerant! dink ek. Het jy dít ook aan my gedoen? Toe skryf ek maar.
Willie Buys skryf: Geduld, ingeval. Dit is wat ons vra.
PIET EBERSÖHN skryf: Vanjaar se saamtrek van oudwerknemers van Perskor en sy voorgangers (dis nou APB, Dagbreekpers, Voortrekkerpers, Republikeinse Pers, ens) vind plaas op
THIJS NEL skryf: My moeder het altyd gesê ons sê nie genoeg dankie nie en dus wil ek hiermee ook darem ‘n paar keer dankie sê aan al die mense in die joernalistiek wat my met soveel deernis bygestaan en gehelp het. Dit was veral oom Hermie Hendriks wat vir my ‘n vader was, hoewel hy dit nie geweet het nie en my so ongelooflik help slyp het. En Frans du Toit, Tom Buys, oom At de Beer met wie ek die geleentheid gehad het om ‘n week voor hy dood is, per telefoon met hom te kon praat en dankie kon sê dat hy altyd in die bresse getree het vir ‘Sonnyboy’ soos hy my genoem het, ook oom Sarel van der Walt, Kitty Vermaak, Joan Kruger en Paul Kruger – almal mense wat my lewe geweldig verryk het!
